الواجبات العقليه ولى مواردى كه عقل ادراكى ندارد از قبيل وجوب صلاة و صوم با اين كيفيات و هيئات مخصوصه در اينجاها ارسال رسل لطف نبوده بلكه شرط تمكن مكلف است و تا نباشد تكليفى نيست . ( مطلب دوّم ) الطاف خداوندى در يك تقسيم به دو دسته مىشوند : 1 - لطف عام خدا : يعنى لطفى كه شامل حال همگان و براى عموم ناس است چه مشرك و بت‌پرست و چه مؤمن و موحد و خداپرست نظير ارسال رسل و انزال كتب و وعده و وعيد و . . . 2 - لطف خاص الهى : كه مخصوص گروه خاصى است و آن عبارتست از توفيق انجام واجبات و ترك محرمات كه در اثر لياقت و آمادگى خود انسان خداوند به وى توفيق چنين امرى را مىدهد با حفظ اين تقسيم جناب علّامه مىفرمايد : گاهى لطف مىگوئيم به امرى كه محصّل طاعت است يعنى اگر اين لطف آمد بنده طاعت را اختيار مىكند و واجب را انجام داده و حرام را ترك مىكند و اين نامش توفيق است يعنى خدا است كه توفيق انجام طاعات را به ما مىدهد و خدا است كه ما را بر ترك معاصى موفق مىدارد و اين يك لطف خاص است زائد بر الطاف عامه الهيه از قبيل عقل و انبياء و ائمه ( عليهم السلام ) و در دعاى معروف مىخوانيم : « اللهم ارزقنا توفيق الطاعة و بعد المعصية » .